در پایان مهر ماه سال ۱۴۰۱، رقم نقدینگی کشور با افزایش 3.34 درصدی نسبت به ماه مشابه سال قبل به 5677 همت رسید. در پایان مهر ماه ۱۴۰۱، نسبت پول به شبه پول حدود 29 درصد بوده که در مقایسه با مدت مشابه سال قبل حدود 5 واحد درصد افزایش یافتهاست. این رقم که میزان سیالیت نقدینگی را نشان میدهد میتواند شاخصی پیشنگر، برای تورم باشد. در واقع این شرایط سبب تبدیل سریعتر پول به کالا و دارایی میشود و افراد تمایل کمتری به نگهداری سپردههای مدتدار دارند که از حیث عدم ماندگاری منابع در نظام بانکی و آثار تورمی از مسیر افزایش تقاضا میتواند نگران کننده باشد.
پایه پولی در پایان مهر ۱۴۰۱، با رشد 5.34 درصدی نسبت به ماه مشابه سال قبل، به حدود 713 همت رسید که عامل مسلط در افزایش آن، رشد خالص داراییهای خارجی بانک مرکزی و خالص سایر اقالم بانک مرکزی هر دو با مشارکت حدود 8.15 واحد درصدی است. در این ماه خالص مطالبات بانک مرکزی از بخش دولتی، مشارکت منفی در افزایش پایه پولی داشته که دلیل اصلی آن با توجه به افزایش بدهی بخش دولتی به این بانک، افزایش 1.24 درصدی سپردههای بخش دولتی نزد بانک مرکزی بودهاست.
منبع گزارش: اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی تهران، معاونت بررسیهای اقتصادی